Storythai

     เฮ่อ Christmas ผ่านไปและ ปีนี้ก็เหมือนๆทุกๆปี เมืองไทยร้อนได้ใจ มันต้องมีหิมะตกสิ ร้อนบ้านจะแตก จะย้ายไปอยู่ขั้วโลกให้รู้แล้วรู้รอดไปชั้น ตอนนี้วงจรชีวิตกลับไปเหมือนตอนปิดเทอมอีกแล้ว เจริญ โปรเจคไม่ทำ วันๆกินๆนอนๆนั่งเล่นเนต ตื่นกลางคืนนอนตอนเช้า เป็นนกฮูกหรือไง วันนี้ไม่ควรจะมีเรียนเพราะเป็นช่วงสอบ แต่ก็โดนนัดไปฟังบรรยายบ้าบอตอนเก้าโมงถึงเที่ยง กว่าชั้นจะสามารถข่มตาหลับปาไปตีสี่กว่าต้องตื่นหกโมง โอ๊ย ทำไมมันไม่อยากลุก โคตรจะขี้เกียจ ไม่ไปได้มั๊ยเนี่ย แต่ก็เอาเหอะวิชานี้เช็คชื่อ ยังไงก็ต้องไป เซงตัวเอง ทีจะไปหาผู้ชาย นอนวันละชม.หลายวันติด ไม่เคยจะบ่นซักคำเหอะ แต่นี่ไปเรียน......กลุ้มใจ 

     ออกจากบ้านอย่างเนือยนอย รถไม่ติดดีแท้ สงสัยไปเที่ยวกันหมด  (ชั้นก็อยากไปเที่ยวมั้ง ใครใจบุญสงเคราะห์ชั้นด้วย โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ) underground OMG!คนจะเยอะไปไหนค่ะ เบียดกันสุดชีวิต สถานีที่ชั้นขึ้นยังไม่ค่อยนะไม่เยอะพอเลยมาซักพัก เหอะ มันเต็มแล้วมันก็ยังจะเบียดๆๆๆๆๆๆๆเข้ามา ชั้นจะบ้า แต่ผู้ชายที่ยืนข้างหน้าหล่อชะมัด มาตามแนวชั้นเลย สูง ขาว ตี๋ จมูกโด่งใส่สูท ผมสั้น กลิ่นดีด้วยแหะ แต่ไม่เห็นรองเท้ากับมือมันเอาเหอะ(มามาดผู้บริหารหนุ่มสุดๆ แต่ทำไมมันมานั่งundergroud ช่างมันอาจอยากจะช่วยรักษาสวล.) ด้วยความอย่างที่บอกว่าคนเยอะเบียดโคตร ชั้นอยู่ติดกระจกมันอยู่หน้าชั้น แม่เจ้า เบรกที ชั้นจะไปจูบต้นคอมันอยู่แล้ว เหอๆๆๆ เกรงตัวสุดชีวิต แล้วก็เป็นหนุ่มofficeจิงๆ มันลงสีลม แทบอยากจะเดินตามลงไป เฮ่อ จะได้เจออีกมั๊ยเนี่ย ชั้นออกจากบ้านอาทิดละครั้ง แถมเวลาตามอารมย์ คงได้เจอหรอก

     พอนึกถึงสีลม บางคนอาจนึกถึง สีลมซอย2, ข้าวขาหมูสีลม, Cali. fitness, Burger king, ขี้นกตามfootpath555 โคตรเกลียดเลยอะ, บริษัทบ้าบอมากมาย what ever! แต่ชั้นนึกถึง โรงแรมดุสิต มันยังคงหลอกหลอนข้าพเจ้าอยู่ถึงตอนนี้ มีหลายคนมาชวนบอกว่าจจ.ไปหาอะไรกินที่ดุสิตกัน ชั้นแบบ ไม่เอา ชั้นไม่ไปนะ ถึงเธอเลี้ยงชั้นก็ยังไม่อยากจะไป พอเหอะ(สำหรับเดือนนี้?) มาถึงมหาลัยเช้าเกินอีกชม.นึงแหนะ เลยไปด้อมๆมองๆ อ่านหนังสือหางาน ซึ่งอ่านอยู่นาน ไม่มีที่ไหนเหมาะกับชั้นเลย จิงๆนะ(แม่บอกคนอย่างเธอต้องไปทำงานเมืองนอกสถานเดียว คนอย่างชั้นมันเป็นงัยฟระ แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ เส้า) ไปอ่านหาที่เรียนMBAต่อ เฮ่อ นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เซงและกลุ้มอยู่ เอางัยกับชีวิต ยังก็ต้องเรียน แต่คุณนายจะเอาที่ไหนค่ะ เกรดก็แสนจะเน่า จะเอาแบบม.ดีๆ เรียนง่ายๆชิวโคตรๆ ปีเดียวจบ มีมั๊ย(ใครรู้จักหรือเรียนอยู่ช่วยติดต่อชั้นด่วนนะ คงจะมีหรอก เฮ่อ) เรื่อยๆเฉื่อยๆ 

     เก้าโมงนิดๆถึงลากสังขารไปหน้าตึก สามจตุราชารอชั้นอยู่แล้ว ไปถึงบอกวันนี้ไม่มีเรียนนะจุ๊บ เหอะๆ แล้วชั้นมาทำไมฟระ อารมย์เสียถึงขีดสุด แอ๊บแบ๊วเอ๊ย ทำไมไม่บอกก่อนหน้านี้ เสียเวลาเด็กนะ นั่งลงอย่างปลงตก มาเกือบครบและห้าจตุราชา ขาดไปหนึ่ง คิดได้โทรหาเอมี่ มันกรี๊ดกร๊าดใหญ่บอกว่าจะเลยเข้าร้านเลย นั่งเม้ากันต่อไปชั้น เพื่อนๆเริ่มมาเม้าๆๆๆๆ ชั้นมีความคิดจะกลับบ้านเพราะง่วงเต็มที(เลยเวลานอนมานานแล้ว?) เพิ่งรู้วันนี้ว่าชั้นเป็นคนขาว ขาวมากตอนนี้ขาวมากจนกลัวตัวเอง ช่วยด้วย เอาเหอะชั้นพอดำก็บ่นว่าอยากขาว พอชั้นขาวก็มาบ่นว่าขาวเกิน เอาเหอะชั้น ป่วยจิงๆ โดนเพื่อนๆบ่นเล็กน้อยว่าจะรีบกลับไปไหน แต่ก็ฝ่าดงมาได้ คุยกับแม่เรื่องเรียนต่อบนรถ สรุปก็ยังไม่ได้อะไรคืบหน้าในหัวสมองอันมีรอยหยักและรอยเว้าอันน้อยนิดนี้ ไม่อยากใช้เงินพ่อทั้งหมด จะสอบทุนก็นะ ไม่ต้องไปหวังเลย จะหางานทำเมืองไทย เงินเดือนก็.... ชีวิต สงสารตัวเอง คิดต่อไปชั้น

Ps.I ปีนึงแล้วที่คนๆนั้นจากไป คิดถึง
Ps.II มีข่าวมาอีกและว่ายฮ.โดนเรียกไปเกรียน เลื่อนอยู่แล้วแหละ แต่ความจิงก็ดีนะ สองปี ชั้นจะได้หาที่เรียนโทอย่างมีความสุขไม่ต้องขวนขวายไปเรียนที่ๆมัน โอกาสริบหรี่เต็มที เฮ่อ
Ps.III mltr.กลับมาแล้วอะ ช่วยด้วย กำลังจะไม่สนใจแล้วนะ จะแบบช่างเธอจะไปไหนก็ไปเหอะเหมือนๆว่าจะรู้ว่าชั้นจะไม่สนใจแล้ว มาทำคะแนนเฉยเลยอะ อะไรกันเนี่ย กลับไปโหมดเดิม จจ.เครียด (แถมไปขอรูปคนนั้นอะ vis.ที่บอกว่าจะเอามาให้ดู นิ่งไปเลย เปลี่ยนประเด็นคุยไปเฉยอะ หวงชั้นงัยฟระเนี่ย5555)
Ps.IV จจ.กำลังจะcomeback จากโหมด hibernate แล้วนะ vis.เธอเตรียมตัว รอฟังคำบ่นของชั้นได้
Ps.V คจจ.เธอคิดแทนยฮ.ได้เหรอค่ะว่าจะให้เค้าไปคิสกับใครหนะ กี๊ซ



คุณลีดเดอร์หมีสลิมทัดหู ชั้นจะเลิกชอบเธอแล้ว พยายามอยู่ อ่อ ผมเธอยาวแล้วนะ เล็มออกมั่งสิ
รู้นะว่าที่เห็นว่ายิ้มได้อารมย์ดี ยิ้มได้ จิงๆแล้วเหนื่อยแทบตายหนะ อย่าคิดว่าชั้นไม่เห็นนะ เป็นห่วงเธอจิงๆ คิดถึงเธอมากๆนะ